Rondje ‘Ik Vertrek’ uit Zwolle: Michel en Mirande: een zelfvoorzienend leven in Portugal

Zwolle/Säo Fiel-Portugal. Vijf jaar geleden verlaten Michel en Mirande Nijland Zwolle en trekken met een camper de wijde wereld in. Eenmaal aangekomen in Portugal voelt het stel zich daar direct thuis. Een stukje grond van drie hectare, olijf- en vruchtenbomen, een moestuin, dieren en uiteraard een verbouwd huisje vormen de basis voor hun droom: zelfvoorzienend leven en wonen. Een happy ‘ik vertrek’ verhaal want ‘sharing is caring’.

(door Peter de Jong) 

Meer zon en blauw, minder regen en grijs. Michel en Mirande weten heel goed waar hun toekomst ligt. Hun doom wordt werkelijkheid als zij in 2019 met hun blauwe camper aankomen in Portugal. Op slag verliefd, het overkomt dit stel. Op zo’n 500 meter hoogte, aan de voet van de berg Gardunha, begint hun droom. In Zwolle is Michel bekend van zijn werk als kunstenaar maar ook omdat hij de tweede Zwollenaar is die de achternaam van zijn vrouw heeft aangenomen.

“Je weet, ik ben van de Chinees Wen Chow in de Sassenstraat. Waarom haar naam? Ik heb mij eigenlijk nooit zo thuis gevoeld in Nederland. Kon nergens aarden, ben wel 32 keer verhuisd maar wist eigenlijk niet waarom. Toen ik de naam van mijn vrouw aannam, werd ik bij instanties eerder geholpen. Niet als ik mij voorstelde met de achternaam Lau. Met die naam werd ik vaker in de wacht gezet. Daar schrok ik erg van en voelde mij soms gediscrimineerd vanwege die achternaam. Ik had dat nooit verwacht maar met Nijland als achternaam ben ik gewoon blij. Ik heb Mirande, ook een Zwolse, destijds ontmoet op het Bevrijdingsfestival.”

Leven in Portugal, wat zeggen jullie nu? “Ook al zijn wij voor de inheemse bevolking buitenlanders, wij hebben ons nog nooit zó thuis gevoeld als hier. Je kunt hier uren rondrijden zonder ook maar iemand tegen te komen. Die rust spreekt ons enorm aan. Al vrij snel voelden wij dat wij hier een onafhankelijk leven konden starten. Natuurlijk gelden hier ook regels maar er is meer vrijheid dan in Nederland.”

Onder de radar zijn er best wat mogelijkheden. Op de drie hectare grond die wij bezitten, kunnen wij direct iets starten als wij dat willen. Met een makelaar hebben wij destijds een rondje gemaakt en naar betaalbare boerderijen gekeken. Met een stukje grond als basis. Op die manier konden wij sneller starten om zelfbedienend te zijn. Geen groot stuk grond, wij willen ook genieten van de tijd die wij hebben.”

De zelfvoorzienigheid doet Michel denken aan zijn opa. “Hij had kippen die hij slachtte. Datzelfde doen wij nu ook. Het is een verbinding die ik nu met mijn opa heb. Hij was ook een pionier, net als wij. Wij hebben grond met veel vruchten, olijven en struiken. Het eerste anderhalf jaar hebben wij hier in onze camper gebivakkeerd, daarna een huisje opgebouwd met daarachter een waterreservoir.”

De taal, spreken jullie inmiddels Portugees? “Michel is daar het beste in”, zegt Mirande, “want hij doet gewoon maar wat. Ik heb een cursus Portugees gedaan maar nog steeds moet ik denken, hoe was dat woord ook alweer? Hier in het binnenland heerst best armoede, ik denk dat veel boeren en boerinnen analfabeet zijn. Ook hebben zij vaak een slecht gebit, weinig tanden waardoor zij nog moeilijker verstaanbaar zijn. Dan speelt ook het dialect, wij zitten met onze plek precies op de grens van twee districten. Wat hier wel helpt is de Franse taal. Beheers je die dan kom je al een stuk verder met communiceren.”

Is het leven in Portugal goedkoper dan in Nederland? “Wij streven ernaar om onze maandelijkse lasten zo laag mogelijk te houden. Wij leven van het land, zijn onafhankelijk van water en elektra want daar hebben wij ons eigen systeem voor. Er zijn hier veel Franse supermarktketens maar ook Aldi en Lidl. Koop je lokaal bij boeren of buren dan ben je voordeliger uit. Op het platteland zie je dat mensen veelal zelfvoorzienend zijn. Iedereen heeft een moestuin en een stukje grond voor fruit en groenten. Het minimumloon bedraagt hier 750 euro per maand. Pensioentjes liggen ergens tussen de 200 en 300 euro per maand.”

Nog tips voor mensen die ook naar Portugal willen verhuizen? “Hier in de buurt zijn meerdere Zwollenaren gekomen. Wonen in deze streek betekent bescheiden zijn. De Portugees houdt er niet van om iemand in verlegenheid te brengen. Breng hem dus ook niet in verlegenheid. Portugezen zijn heel behulpzaam. Ik heb dat bijvoorbeeld eens gemerkt in de supermarkt. Ik keek op mijn boodschappenlijstje, toen dacht de kassière dat ik overspannen was en mij niet alles kon herinneren en wilde mij helpen. Ook helpen ze met de tas inpakken. Ik denk dat het van groot belang is dat je op elkaar afstemt waar je aan begint. Wij leren iedere dag. Op dit moment hebben wij 200 olijfbomen, 120 fruitbomen met 14 verschillende soorten fruit. Onze wijnopbrengst bedraagt zo’n 180 liter op jaarbasis. En wij hebben dieren. Nee, Nederland is voor ons passé, wij gaan niet meer terug.” Kortom, voor Michel en Mirande is vertrekken uit Nederland een enkeltje buitenland geworden.

Meer weten over Michel en Mirande Nijland, ga naar facebook: https://www.facebook.com/share/12Ehf7cTqTQ/

De omgeving. Foto: Michel Nijland