Tranen en trots na twee verloren waterpolofinales Swol 1894

WATERPOLO - Het was een primeur in de clubgeschiedenis van Swol 1894. Zowel het eerste mannen- als vrouwenteam van de Zwolse waterpolotak stonden zaterdag in Zwembad Sportstad Heerenveen in de finale van de Man Meer!-cup. Direct na afloop was er na twee verliespartijen vooral een koude douche, gevolgd door een gevoel van trots.

(door Harry Bouwhuis)

Voor Ashley de Jong zou de eindstrijd een perfect podium moeten worden voor een onvergetelijk afscheid. Door knieproblemen is waterpolo op het huidige niveau namelijk niet meer mogelijk. “Ik heb kraakbeenschade in mijn beide knieën. Dat is onherroepelijk. Toen ik in november de diagnose kreeg, heb ik een tijd niet meer gespeeld, maar ik wilde desondanks graag op een mooie manier afscheid nemen. Ik heb mij daarna zo goed mogelijk voorbereid op de kwartfinale, de halve én deze finale.”
De Jong had een groot aandeel in de winst in de halve eindstrijd tegen ZVH. Mede dankzij haar twee treffers werd de ploeg uit Haarlem met 6-4 verslagen. De Jong (20), telg uit een echte waterpolofamilie, heeft een CV opgebouwd om trots op te zijn. Ze begon bij ZPC Nunspeet, vertrok op haar veertiende naar topclub Polar Bears, kwam uit voor Jong Oranje en volgde haar opleiding bij het Zwolse CSE.

Waterpololegende

Ze leek daarna een tijd het plezier in de sport kwijt te zijn, maar waterpololegende Mieke van der Sloot haalde haar over om naar Swol 1894 te komen. ”Bij Polar Bears en ook Jong Oranje heerst echt een topsportklimaat. Ik kon daar niet altijd even goed mee omgaan. Maar Mieke bleef maar appen. Ik heb uiteindelijk toegezegd en kende in Zwolle nog hele toffe jaren. Ik heb er heel bewust voor gekozen om dit bekertoernooi nog mee te spelen. Daar heb ik best wel wat pijntjes voor over.”

Met honderden hartstochtelijk meelevende Zwolse waterpolofans op de tribune beten de vrouwen het spits af tegen eeuwige rivaal BZC Brandenburg. Het werd een zinderende wedstrijd. Swol kwam nog sterk terug in de laatste periode door twee treffers van Ashley de Jong, maar de Zwollenaren kwamen welgeteld één treffer tekort. De tegenstander won met 11-10.
Een domper voor de stoppende De Jong, maar ze blijft reëel. ”Brandenburg heeft meer individuele kwaliteiten. Wij zijn misschien een beter team. Het was niet gemakkelijk voor mij. Je speelt toch de hele tijd met het gevoel in het achterhoofd dat het je laatste duel is. Best wel lastig en tegenstrijdig. Natuurlijk waren er de tranen na afloop. maar toch ook een gevoel van trots. Want deze finale was wel even wat anders dan een simpel competitiepotje.. “
“Ik blijf betrokken bij deze club en ga proberen als jeugdtrainer mijn plekje te vinden. Bovendien ga ik een rol vervullen bij het eerste team. Als je zoals vandaag merkt hoeveel mensen ons steunden, dan wil ik graag daar mijn steentje aan blijven bijdragen.”

Zoveel kwaliteit

Ook bij de mannen was er uiteraard teleurstelling over het verloop van de verloren finale. Björn Engelsman (26) is de speler met meeste ‘dienstjaren’ in het eerste team ”We wisten dat we heel goed moesten zijn om van ze te winnen. SVH is typisch zo’n ploeg waar je van de tien wedstrijden er hooguit één wint. Zoveel kwaliteit en ook de nodige eredivisie-ervaring. Maar we mogen trots zijn op onszelf. Aan het begin van de derde periode was het nog maar 6-7. Daarna zakte het in bij ons en pakten zij een marge van vijf, zes punten. Dan ben je tegen zo’n sterk team gezien.”
Uiteindelijk wonnen de Rotterdammers met 15-10. Maar de finale zal voor altijd op het netvlies van Engelsman blijven. ”We hebben dit toch maar mooi met elkaar bereikt. En dan de sfeer. Vuurwerk en toejuichingen. Echt kippenvelmomenten. Ik ben apetrots op onze supporters.”

Prachtige afsluiter

Net als voor Ashley de Jong is de bekerfinale voor Engelsman er één met een bijzonder tintje. “Ik ben dan misschien ‘nog maar’ 26 jaar, ik speel al wel vanaf mijn vijftiende in het eerste en heb de opmars naar de eerste klasse van heel nabij meegemaakt. Een tijdje terug heb ik voor mezelf al de beslissing genomen een punt achter mijn waterpololoopbaan bij het eerste te zetten. Ik merkte dat de motivatie langzaamaan afnam. Ik ga lekker in het tweede spelen. Maar deze prachtige afsluiter zoals vandaag, pakken ze mij nooit meer af.” 

Statistieken

ManMeer!-cup, vrouwen, finale: Brandenburg - SWOL 11-10. Scores: Ashley de Jong 2, Rowan van der Huure 2, Annemarie Worst 2, Daphne Glazenburg, Kim Okoli, Emma Spijkerman, Iris Dijkhuis.

ManMeer!-cup, mannen, finale: SWOL - SVH 10-15. Scores: Menno de Vries 3, Arvid Schuiling 2, Sven Dijkhuis, Timber van Grol, Ruben Beens, Yaron Dijkhuis, Robin van Grol.