
PEC Zwolle glimlacht na winst op tandvlees tegen Almere City
· leestijd 2 minuten Sport
PEC ZWOLLE – Van PEC Zwolle tegen Almere City, de nummers zestien en zeventien van de eredivisie, werd in het Zwolse kamp op voorhand veel verwacht. Een duel waarin het moest gebeuren voor PEC om zo de onderste regionen te ontlopen. Het werd een wedstrijd van een lange teug adem met een onverwachte goede afloop en een nipte 1-0 zege. “Nee, opluchting is niet het juiste gevoel wat leefde in de kleedkamer. Dat de drie punten binnen zijn, dat is het belangrijkste. Het spel was iets minder dan de afgelopen keren, maar wat telt is het resultaat”, zo liet Anouar El Azzouzi (23) zijn licht schijnen over het stugge duel.
(door Erik Riemens)
Met Younes Namli in de basis – iets dat je na het perspraatje van vrijdag al een beetje zag aankomen – startte PEC zoals het liefst iedere week wil aanvangen. Dylan Vente begon bij de aftrap aan de rechterkant, liep meteen door op Almere keeper Nordin Bakker die vervolgens aan het klungelen ging. Vente bediende daarna Namli die eigenlijk had moeten scoren, maar te weloverwogen laag inschoot. Er was toen nog geen minuut gespeeld.
Voorbode
Daarna kantelde het spelbeeld wat en was het Almere dat vooral aan de linkerkant met enige regelmaat goed doorkwam via de pijlsnelle Junior Kadile. Het was de voorbode voor een toch wel wat onverwacht evenwichtig restant van het duel tot aan de rust, al waren de betere mogelijkheden beduidend voor PEC Zwolle. En het bediende zich niet van allerlei theatrale blessures die binnen mum van tijd niets voorstelde, maar wel tot vertraging leidde.
Zo had Jamiro Monteiro halverwege de eerste helft een goede schotkans, Sherel Floranus idem dito, al was zijn eventuele doelpunt niet de boeken ingegaan, vanwege buitenspel en raakte Filip Krastev nog de lat met een voorzet van links.
“Ik denk dat we de eerste helft goed voetbal hebben laten zien en de bovenliggende partij waren. Alleen ontbrak het ons aan het afmaken van de kansen. Ook waren we een beetje ongelukkig. De tweede helft was het slordig, minder mooi voetbal. Maar ja, we scoren wel. Dan maar liever een helftje minder voetballen, maar wel scoren én winnen”, analyseerde El Azzouzi.
Riks aan corners
In de tweede helft waren de rollen inderdaad behoorlijk omgedraaid en was het Almere City, dat zeker in de beginfase de overhand had en een riks corners kreeg, maar geen uitgespeelde kansen bij elkaar speelde. Veelzeggend was dat de eerste Zwolse mogelijkheid pas na ruim tien minuten een feit was, Namli schoot vanaf de rand van zestienmeter over. Hierna werd de aanvoerder - net als Davy van den Berg - gewisseld, nadat eerder Dylan Mbayo Krastev al had vervangen. Ody Velanas en Kaj de Rooij kwamen in het veld om toch nog wat nieuw leven in het steeds tammer wordende duel te blazen.
Het lukte PEC maar niet om voorwaarts druk te kunnen uitoefenen op de Almeerse defensie en bepalende spelers als Monteiro, Vente en ook invaller Mbayo waren niet meer dan schimmig aanwezig. Even leefde Zwolle op toen Vente prima werd aangespeeld door Velanas, maar er kwam geen kans uit voort. El Azzouzi had wel een verklaring voor de stroperigheid na rust. “Ze zetten eerder druk, drukten meteen door zeg maar. Ook wisselden ze en gingen zij met een andere speler op tien spelen. Daar hadden we het lastig mee.”
En zo leek de strijd die maar geen strijd wilde worden, uit te lopen op een puntendeling. Tot de 77ste minuut. Eindelijk kwam PEC weer eens voor het doel van Almere City, Damian van der Haar zette voor, Monteiro was in de buurt om af te ronden, maar het was uiteindelijk James Lawrence die de bal toucheerde en zo zijn eigen doelman passeerde: 1-0.
Broodnodige redding
El Azzouzi na het uitvallen van Simon Graves de laatste minuten omgeturnd tot centrale verdediger, zag in blessuretijd nog dat Schendelaar een broodnodige redding in huis had op een inzet van Kadile. Maar PEC doorstond de zes minuten blessuretijd en pakte zo op een wat lelijke manier drie kostbare punten. “Natuurlijk hadden we graag een goede wedstrijd op de mat willen leggen. Daar ben je voetballer voor geworden toch? Om vermaak te bieden en om mooi voetbal te spelen. Dat maakt het leuk, alleen de ene week gaat dat wat beter dan de andere week.”































