Afbeelding
Foto: Archieffoto

Geduld…

· leestijd 1 minuut Algemeen

Tot vandaag worden we door PEC Zwolle allesbehalve verwend tijdens de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Twee van de drie oefenpotjes stond ik langs het speelveld. Ik genoot meer van de randverschijnselen dan van wat zich binnen de lijnen voltrok.

Ja, ja, ik weet het. Het is oefenen geblazen, ingespeeld raken op elkaar en op dat wat de trainer met het team voor heeft. Maar toch, als toeschouwer wil ik toch wat meer vermaakt worden door de selectie.

De tegenstanders hebben me in de eerste twee oefenwedstrijden meer plezier geboden. Uitbundige supporters van Dundee United konden me meer bekoren dan het spelbeeld. Alhoewel onze 15-jarige Jadiël Pereira da Gama met een prachtig doelpunt menig Zwols hart even sneller liet kloppen. Dat ik naast dit feitje me de Schotse fans en een half varken uit de verloting in Oldebroek blijf herinneren, zegt genoeg.
Van de prestatie in Meppel herinner ik me het sonore geluid van de vuvuzela en Zuid Afrikaanse folklore. De 1-0 nederlaag vergeet ik snel. De oefenwedstrijd in Hattem tegen TEC uit Tiel sloeg ik over. Ik verkoos het koele water van de Noordzee boven het stikbenauwde sportpark in Hattem. 2-0 las ik achteraf. De seletie van Van der Vegt had weer niet gewerveld.
Na vandaag zijn er nog 18 dagen om te oefenen op het maken van doelpunten. Inmiddels hebben we ons eindelijk versterkt met een Belgische spits en een Drentse kuitenbijter. Daarmee gaf de club hoop te midden van aanzwellend ongeduld.

Natuurlijk is een voorbereiding dé tijd om het fundament voor het team te leggen. Alleen willen supporters meer zien dan een balletje rondspelen en veel jeugdspelers ontmoeten. Of een wauwelende trainer aanhoren die plichtmatig roept dat hij op de training goede dingen heeft gezien. Nee, als het niveau van deze voorbereidingsperiode van PEC Zwolle op het nieuwe seizoen als voorbeeld geldt voor de competitie, wordt ons geduld zwaar op de proef gesteld.

Overigens ligt het er zeer zeker aan door welke bril je kijkt. Kijk je door een zonnebril, dan zie je de weg van geleidelijkheid en een clubkas die half gevuld is. Misschien tovert de technisch directeur nog een fantastische vleugelspeler uit een hoge hoed. Of slaagt de trainerstaf er in spits Thomas Buitink als zoveelste wereldwonder aan het scoren te krijgen.

Geduld is in deze voorbereiding het sleutelwoord. Zonder boos te worden toch lang kunnen wachten. Dat is een schone en uitdagende opgave.

Anton Cramer

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Abonneer gratis

op de digitale krant en op
de wekelijkse nieuwsbrief.