Rondje Afscheid: ’t Swolsch Café - ‘Linda straalt gastvrijheid uit, die ben ik een beetje kwijt’

Het nieuwe jaar 2026 begint direct met een overname van ’t Swolsch Café. Uitbater Huub Gillessen en zijn partner Adelheid treden terug, Linda de Koning Gans neemt het bedrijf over. Gaat er dan ook wat veranderen? Nee, er gaat niets veranderen. Wel komt er met Linda frisse energie en, ja, misschien af en toe meer organiseren. “Dit is gewoon een mooi café, daar moet je niet te veel aan willen doen”, aldus Koning Gans.

(door Peter de Jong)

Linda is geen onbekende binnen de Zwolse horeca. De geboren schippersdochter woont vanaf haar achttiende zelfstandig in Zwolle en heeft meerdere horeca op haar cv staan. Zomergasten kennen haar wellicht van de frietkraam bij Molencate Agnietenberg. Dat zij aan een eigen horeca-avontuur begint was geen vooropgezet plan. 

“Het kwam op mijn pad”, zegt ze. “Huub ken ik redelijk goed, ik was al een vaste gast in zijn café. Ik herinner mij de bewuste dinsdagavond bij Huub. Wij waren wat aan het babbelen, hij liet doorschemeren om te willen stoppen als cafébaas en ik toonde interesse. Horeca is gewoon mijn passie, het mooiste beroep dat er is. En ik houd van mensen om mij heen. Dit is echt mijn ding en dit is wat ik wil.” Overleg met haar beide dochters, een van 14, de ander is 16, brengen de overname van ’t Swolsch Café alleen maar in een stroomversnelling. “Mijn oudste dochter werkt bij de Bodega en is echt een horecamaatje. Zij ziet dit helemaal voor zich.”

Iconisch café

Het Swolsch Café maar hoe ‘Swolsch’ is dit café eigenlijk? Huub, een geboren Mokumer die altijd heeft getracht om dat gevoel er een beetje in te houden, zegt: “dit café is heel Swolsch en ook weer niet. Als je kijkt wat in het weekend aan mensen van buiten de stad hier komen, dan zegt dat genoeg. Wij trekken een breed publiek aan. Van de Zwollenaar tot regionaal. Dit is gewoon een mooi café en dat heeft ook met de locatie te maken. Mensen kunnen hier voor alles terecht. Van een feestje tot lunchen, dansen en karaoke. Vorige maand hoorde ik iemand over dit café zeggen: een iconisch café. Dat vond ik een hele mooie omschrijving. Er komen hier meerdere generaties. Mensen die elkaar hier hebben leren kennen, komen nu met hun kinderen hier.” 

De naam ‘Swolsch’ kent helaas ook een negatieve lading. En dat heeft grotendeels met lokale berichtgeving te maken. “Was er een vechtpartij of hommeles in een Zwols café, dacht men direct aan dit café. Daar heb ik best last van gehad. Zelfs zo erg dat ik op het punt heb gestaan om de naam van het café te wijzigen. Gelukkig hebben wij dat ook overleefd. Zo is er altijd wel iets, elk huisje heeft zijn kruisje.”

Familie

Op 27 juli 1990, inmiddels 35 jaar geleden, openen Huub en Adelheid ’t Swolsch Café. Ze stoppen maar dat heeft zo zijn reden. Huub: “ik ben d’r klaar mee. Dat klinkt negatief en is beslist niet zo bedoeld. Ik ben nu 64 jaar. Word een dagje ouder en voel dat ik te veel op de automatische piloot aan het werk ben. Dat voelt niet goed. Je moet wel scherp in je werk blijven. Ik merk dat het mij steeds meer energie kost. Daarnaast, je wordt opa, krijgt kleinkinderen, heb er twee. Dat komt er ook bij kijken. Straks heb ik meer tijd voor de familie. Pluk de dag, zo moet het eigenlijk zijn. Doe de dingen die je leuk vindt. Kijk naar Jonnie Boer, dat zijn momenten die jou aan het denken zetten. Ik wil nu stoppen en met Linda heb ik de juiste opvolging. Linda straalt gastvrijheid uit, die ben ik een beetje kwijt.”

“Wat ik straks ga doen, ik weet het nog niet. Heb daar ook nog niet over nagedacht. Misschien word ik touringcarchauffeur (een Fred Teeventje/PdJ). Heb ik altijd leuk gevonden. Het geld is niet mijn voornaamste drijfveer maar als je stopt, dan krijg je niets meer. En ik blijf voorlopig Linda op de achtergrond steunen.” 

Linda reageert: “die steun was geen voorwaarde maar ik ben er ontzettend blij mee. Denk aan carnaval, dan word ik voor de leeuwen gegooid. Dan is de steun van Huub heel fijn. Hij heeft de draaiboeken voor dit soort evenementen in zijn hoofd zitten. Daar kan ik nog veel van leren.” Huub knikt en zegt: “als er nood aan de man is, ben ik beschikbaar.”

<foto-onderschrift Linda en Huub/ foto Pedro Sluiter>

Linda en Huub, de een komt, de ander gaat. Of om in termen van Linda’s voorgeschiedenis te spreken: ‘het schip krijgt een nieuwe kapitein en Huub wordt matroos op dit binnenvaartschip.’