Nooit genoeg
· leestijd 1 minuut AlgemeenIn een week tijd gingen we als PEC supporters van juichend tot en met de hemel tot aan gekwetst in het diepste van onze ziel. Drie wedstrijden in een week is erg veel voor deze smalle selectie. Voor een supporter nooit genoeg. Voetbal verveelt nimmer. De voetballers van PEC denken daar anders over. Zaterdagavond in de wedstrijd in De Kuip van Rotterdam leek het elftal niet vooruit te branden. PEC onwaardig.
Vorige week zaterdag schitterden onze ogen na een heerlijke thuisoverwinning. Wat waren we opgelucht, blij en overmoedig. We hadden immers al zestien punten en we hadden de degradatiezone achter ons gelaten. We konden omhoog kijken klonk het onbeschaamd.
Woensdag maakte de schittering in de ogen plaats voor een blik ‘als ogen konden doden’. We verloren onze bekerwedstrijd tegen AZ met 3-1. Dat lag niet aan ons. De scheidsrechter was de gebeten hond , inclusief de ‘KNVB maffia’. Omdat er geen VAR in het stadion was om buitenspel te constateren. Onbestaanbaar volgens de ‘kenners’ die veel woorden vuil hebben gemaakt aan de VAR die in hun opinie altijd op de hand van de tegenstander is.
De gelatenheid in onze supportersogen na slechts 15 minuten voetbal tegen Feyenoord sprak boekdelen. We stonden inmiddels 2-0 achter. De manier waarop onze ‘helden’ voetbalden, verdreef de hoop en daarmee het licht uit onze ogen. Er werd gevoetbald als een stel weerloze puppy’s. Achteruit lopend, geen enkel initiatief in een overigens zeer bedenkelijke opstelling.
Kuip-vrees? Slechte conditie? Ons sarcasme droop van de tribune. Hadden we daar uren reizen voor over inclusief een gehoorbeschadiging van een gettoblaster in de bus? Het minste dat je als supporter kunt verlangen is inzet. Natuurlijk is winnen van Feyenoord in de Kuip een droom die altijd een droom blijft voor PEC. Schaam je kapot klonk het uit vijfenzeventig schorre kelen.
De emoties van de supporters na afloop in de bus en op sociale media is voorstelbaar. Het paar twinkelende ogen van een week geleden was vervangen door een uitgedoofde blik. Voetballers die een week eerder bijna een heldenstatus hadden gekregen, werden in reacties neergezet als ‘het-PEC-shirt-onwaardig’. De hoop was foetsie.
Dit is beleving van voetbal voor een PEC supporter. En toch, als we zaterdag winnen van Fortuna en een week later drie punten wegsnoepen bij Excelsior krijgen we de superlatieven niet aangesleept. Gaan we voor Europees voetbal en balen we dat het winterstop is. Van PEC krijgen we nooit genoeg.
Anton Cramer
