Rondje Extra: Sharon Hardy wil iets creëeren wat er eigenlijk niet is

Een gesprek aan het achterste tafeltje in de serre van café Stroomberg. Heel relaxed, bakkie koffie, met uitzicht op het buitengebeuren en mijn tafeldame is Sharon Hardy, beeldend kunstenaar. Sharon kreeg afgelopen jaar meer (lokale) bekendheid vanwege een grote wandschildering in het nieuwe deel van rijwielzaak Gait Rigter. Zij bedacht een nieuwe skyline van Zwolle, uiteraard met wat kleine maar bijzondere ‘Hardy’ details.

(door Peter de Jong)

Om maar direct met de deur in huis te vallen, zegt Hardy: “wat ik heel tof vind is dat je iets kan creëren wat er eigenlijk niet is. Ik wil geen copy-paste en ben geen reproductie van mijzelf. Ik krijg altijd beelden. Als ik met iemand zit, heb ik binnen vijf minuten een plan. Dat komt ook omdat ik heel goed ben in mensen lezen. Ik heb eens gezegd, ik denk dat ik voor 80 levens dingen heb om te maken. Je moet wel leren om dat te kanaliseren. Ik zou mij daarin kunnen verliezen. Dan doe ik niets meer behalve het maken, waarbij ik interactie belangrijk vind. Ik heb ook een schilderij van een vrouw gemaakt waar het gezicht deels smelt. Dat heb ik gemaakt naar aanleiding van mijn twee stiefkinderen, meiden die zich helemaal insmeren met make-up. Dan lees ik op internet dat de dermatologie zich zorgen maakt dat er op jonge leeftijd zoveel make-up gebruikt wordt. Met als gevolg, allemaal huidproblemen. Waarom doen ze dat?”

Jeugd

Haar achternaam klinkt niet Zwols maar ze is hier wel geboren. “Mijn vader komt uit Engeland, vandaar. Ik ben in een heel christelijk milieu opgegroeid. Dat was niet geweldig”, zegt Hardy. Ze praat over haar jeugd, een moeilijke periode want ze belandt in de jeugdzorg. 

Inmiddels is ze bijna 40, heeft twee zonen en 2 bonusdochters. “Ik heb een bewogen leven achter mij waarin ik zelfs een periode in een rolstoel heb gezeten. Met therapie en revalidatie ben ik uit dat leven gekomen. De familie van mijn ex-man was een kunstenaarsfamilie. Ook ik wilde heel creatief bezig zijn maar voelde mij toch geremd. Wat zij kunnen, kan ik niet. Zo dacht ik. Als kind had ik al tekeningen gemaakt van mijn kamer zoals dat eruit moest zien. Dat was mijn realiteit. Op een gegeven moment ben ik mij als kunstenaar meer serieus gaan nemen. Misschien kan ik echt wel wat. Voor mij is dat niet dat ik wil laten zien hoe naar of vreselijk iemand het kan hebben, maar hoe je een betere wereld kunt krijgen. Momenteel ben ik meer bezig om beeldend werk, 3d te maken. Spelen met licht en vormen.”

Opleiding

Miss Hardy, zoals op haar visitekaartje staat, volgt aan ArtEZ de deeltijdopleiding docent. Het helpt haar vooral om eens te kijken dat minder, ook genoeg is. “Waar je als kunstenaar tegenaan loopt, vooral als je portretten maakt, wat is dan de toegevoegde waarde. Je kunt ook een foto van iemand maken en die bewerken. Ik denk dat ik de ziel van iemand kan raken. Dat iemand echt is zoals die is. Dat kost veel tijd. Soms moet je bedenken dat niet alle poriën van iemand zichtbaar zijn. Als je een rimpel tekent is die er echt voor altijd. De opleiding die ik nu volg is erop gericht om je als kunstenaar te ontwikkelen. De ontwikkeling van AI vind ik van toegevoegd waarde. Ik maak daar gebruik van want als ik AI vraag om een plaatje van bijvoorbeeld een zwangere vrouw dan krijg ik een niet bestaand persoon. De portretrechten zijn dan van mij.”

Ambities

Hardy wil graag eens een maatschappelijk project met jongeren doen. Haar idee omvat het maken van een groot doek waarbij jongeren om de beurt op het doek iets maken. “Dat is voor hen vakjes vullen en ik doe de finishing touch. Dan heb je met z’n allen een groot kunstwerk gemaakt.” 

Bierbrouwers die hun biertje aan de man willen brengen, kunnen zich ook bij Hardy melden. “Ik wil dan eerst weten wat zij met hun biertje willen uitstralen. Bijvoorbeeld, is het een fris biertje of een biertje dat je met vrienden wil drinken. Die input verwerk ik in mijn ontwerp. Het gaat niet alleen om dat biertje, de ziel moet erin. Dat soort opdrachten wil ik meer gaan doen.”