Ilse Grit zet dit seizoen nog meer koers richting wielerdroom

WIELRENNEN - Ze zou liever toch wat vaker in Zwolle bij haar ouders zijn, maar dat komt er niet van. Niet zo gek, want wielrenster Ilse Grit van het Citymesh - Customm Pro Cycling Team is volop bezig met haar nieuwe seizoen. Na een lange trainingsperiode in Calpe, een Spaanse eendagskoers in Valencia, gaat het wielerseizoen komend weekend echt van start met twee wedstrijden in België. Het moet de opmaat worden voor een ander seizoen voor de 24-jarige oud-Zwolse. “Ik wil mezelf meer naar voren schuiven om betere uitslagen te rijden.”

(door Erik Riemens)

“Rond Sinterklaas zijn we - mijn Engelse vriend Josh die ook wielrenner is en ik - naar Spanje vertrokken om te trainen. Met Kerst en Oud en Nieuw waren we in Engeland. Daarna zijn we weer teruggegaan voor een trainingsstage. Het was de afgelopen maanden echt buffelen, veel werken en af en toe genieten van de Spaanse zon. Ik ben naast wielercoach ook nog voedingsdeskundige en bewegingswetenschapper en had met mijn werkgever kunnen regelen dat ik daar kon werken.”

Mini-Papendal

Haar werkgever komt uit het zuiden van het land, waar Ilse inmiddels ook woont. Om precies te zijn in Sittard op een sportcampus, samen met onder andere wielrenners, ijshockeyers van Geleen en voetballers van Fortuna Sittard. “Het is een soort mini-Papendal. Ik ben er ruim vijf jaar geleden gaan wonen toen ik voor een zuidelijke wielerclub reed. Inmiddels doe ik dat voor het Citymesh - Customm Pro Cycling Team. Het is een Belgische ploeg, die bestaat uit acht Belgische en zeven Nederlandse rijdsters. We zijn een continental ploeg. Daarboven zit eerst nog het pro-continental niveau en dan heb je nog de World Tour teams.”

“Ik ben niet de jongste en zeker ook niet de oudste van ons team, maar ik heb inmiddels wel heel veel ervaring opgedaan en stappen gemaakt. Ik ben een allrounder, sprinten zal nooit mijn ding worden. Voor mij mag het ook wel een beetje bergop en hard gaan. Wind, vlak of regen. Ik vind het allemaal leuk. Zolang het maar niet te saai is.”

“Het afgelopen jaar heb ik heel veel in dienst gereden. Dat knechtenwerk en het helpen van mijn team doe ik met heel veel liefde hoor. Ik vind het heerlijk om mij gewoon helemaal kapot te rijden voor mijn ploeggenoten. En als zij het dan kunnen afmaken, dat is net zo mooi. Alleen, dat is niet de reden dat ik ben gaan koersen. Ik wil mezelf ook meer naar voren schuiven om betere uitslagen te rijden. Op die manier hoop ik dit seizoen nog meer van meerwaarde te zijn.”

Achtertuin

Ilse voerde daar de nodige gesprekken over met de ploegleiding. Inmiddels is een deel van haar seizoensprogramma ook bekend. Begin februari koerste ze in Valencia de eendaagse Vuelta CV Feminas wedstrijd. Ze kwam als nummer 65 over de finishlijn. “Tijdens de koers stak er ineens een kat over, waardoor een aantal rensters en ik ook, kwam te vallen. Daardoor liepen we een flinke achterstand op, maar ondanks die tuimeling was ik redelijk tevreden.”

“We rijden iedere wedstrijd met zo’n zes, zeven rensters. Steeds wordt gekeken naar wie maakt de meeste kans of wat is het doel van zo’n koers. Zaterdag fiets ik de Omloop van het Hageland en zondag de Beobank Samyn Ladies. Ook fiets ik de klassieker Gent Wevelgem op 28 maart en heb ik de Amstel Gold Race op 19 april al omcirkeld in mijn agenda. Dat is echt letterlijk in mijn achtertuin en ik hoop dan ook dat ik dan mag starten.”
“Als het te combineren is met mijn wedstrijdschema en de mogelijkheid er is, dan wil ik mij ook individueel inschrijven voor de Zuiderzeeronde in april. Dan combineer ik dat mooi met een bezoekje aan mijn ouders, die in Schelle in Zwolle wonen. Nee, hard fietsen zat niet in de familie. Ik heb als klein meisje twee weken op dansen gezeten. Daarna ging ik met een buurmeisje een keer mee en heb nooit meer iets anders gedaan.”

Talentvol

Ilse bleek talentvol te zijn, bereikte de nationale selecties Onder 19 tot en met Onder 23.en combineerde het fietsen en school op het CSE, gevolgd door een studie geneeskunde in Groningen. Ze rondde die studie af, maar zag haarzelf niet als dokter. Vervolgens behaalde ze haar master bewegingswetenschappen.

“Ik heb mijn hele jeugd bij De Hanzerenners gefietst, ben daarna naar KWC in Kampen gegaan en vervolgens naar het APB junior women development team van Servais en Natascha Knaven. Sinds 2022 fiets ik voor een continental ploeg.”

“Ik ben ook een tijdje geblesseerd geweest, raakte mijn krachten wat kwijt. Het ging toen echt op en af. Toch heb ik altijd veel vertrouwen gehouden in dat ik mijn oude niveau weer zou halen. Mijn droom die ik toen had, heb ik nog steeds. Het is alleen een tweejarige droom geworden. Binnen nu en twee jaar wil ik via het pro-continental niveau, uiteindelijk de World Tour status bereiken. Daar doe ik echt alles voor.”