Afbeelding

Sponsoren gijzelen PEC

· leestijd 1 minuut Algemeen

Na een klinkende 0-5 zege vervoerde PEC Zwolle vrijdagavond drie punten van Oss naar Zwolle. Juichende supporters in het uitvak, jubelende berichten op sociale media en een minzaam glimlachende  trainer die verkondigde dat het in topsport alleen om winnen gaat.

Winst verbloemt veel. Maar niet de opwinding die eerder vorige week de media had gehaald. Een aantal betrokken supporters had zijn ongenoegen geuit door met verfbussen leuzen te spuiten op doeken rond het trainingsveld. Hun boodschap: binnen de organisatie moet een aantal mensen verdwijnen. Het gaat de fanatieke supporters om Frans van der Kolk en Meine Breemhaar die het nu voor het zeggen hebben. In hun kielzog moeten de technisch directeur en de trainer er ook uit. Het enige dat ik daarover zeg is dat de resultaten veel verbloemen, maar dat ik de trainer aanraad in de spiegel te kijken. 

Maar dat twee gefortuneerde heren en tevens sponsor de koers bij onze club bepalen is veel zorgwekkender. Met hun financiele inbreng gijzelen ze de club en hebben de sponsoren het voor het zeggen. Na de degradatie grepen de mannen in en stuurden ze de raad voor commissarissen weg. Op directieniveau drukten zij ook een eigen stempel. PEC Zwolle besturen is totaal anders dan een groot bouwbedrijf of een vastgoedbedrijf leiden. Zij zijn de baas en alles wat binnen de organisatie min of meer een blauwwit hart had is weggestuurd. Clubiconen als Ben Hendriks en Albert van der Haar werden al eerder zonder opgaaf van redenen de deur gewezen. Het gefortuneerde duo wees  technisch manager Mike Willems de uitgang. 

Willems kan niet terugkijken op een glanzend aankoopbeleid. Er mislukte veel. Erg veel, maar met een lege portemonnee winkelen is erg moeilijk en hem zonder afkoopsom wegsturen is niet iets dat hoort bij een nette club als PEC Zwolle. 

Beide zakenmannen hebben het blauwwitte hart uit de club gesloopt. De graffittispuiters en ik maken ons zorgen over de toekomst van onze club. 

Alleen, wij mogen niet ‘zeiken’ en alleen onze zuurverdiende seizoenkaart kopen. Ons zorgen maken over de club moeten we overlaten aan twee sponsoren die ongecontroleerd hun persoonlijke ambities en geldelijke belangen groter vinden dan die mooie club die geworteld is in onze blauwwitte harten. Een voetbalclub is véél en véél meer dan slechts een zakelijk belang. Het is de ‘sociale smeerolie’ van onze samenleving. Heb ook oog voor de hondstrouwe supporters.

Anton Cramer

Gerard Meijeringh