Andere hobby?
· leestijd 1 minuut AlgemeenVoetbalwedstrijden zoals tegen NAC van zaterdagavond zijn super slecht voor je hart. In de tweede helft rikketikte het orgaan dat mij doorgaans op een rustige manier in leven houdt op ongezond hoge wijze. Terwijl hert bloed in de hoogste versnelling werd rondgepompt, kon ik de klok wel vooruitkijken.
Het eindsignaal klonk. Vraag niet hoe, maar de 2-1 was op het scorebord blijven staan. Alles in mij kwam tot stilstand. Ik zag spelers juichen, hoorde gezang en mensen praatten tegen mij. Ik vermoed dat ik wat terug heb gezegd. Ik heb er geen actieve herinnering aan.
De spanning was zo veel geweest dat de opluchting even geen ruimte had. Mijn voetbalmaat beende naar de uitgang, rap ratelend vanuit zijn opluchting. Buiten zag ik jolige jongens met blauwwitte sjaals ruimte geven aan hun blijdschap. Ik liep er langs op een automatische piloot.
Pas bij de loempiakraam drong het tot me door dat we na die foeilelijke overwinning nagenoeg veilig waren. Eindelijk hadden we een team uit het rechterrijtje verslagen, was er een einde gekomen aan een serie van vier gelijke spelen.
Ik vermoed dat de voetballers in het blauw en wit ook slachtoffer waren van de absurd hoge stress. Dat ze niet meer konden bedenken dat je moet aanvallen om een wedstrijd te winnen. Hun adrenalinelevel zat kennelijk in de weg. In de tweede helft juichten we al als PEC even voorbij de middenlijn kwam. Voor de rest werden ze in de verdediging gedrukt en kwamen we zelfs met vijf verdedigers te spelen.
Er was geen ruimte meer om aan aanvallen te denken. De bal moest tegen gehouden worden en voor de rest ontbrak alles wat voetbal aantrekkelijk maakt om naar te kijken.
Wedstrijden zoals zaterdagavond hebben nauwelijks amusementswaarde. Alles gaat om drie punten en in het geval van PEC om handhaving. In de nabeschouwing van de wedstrijd in deze krant stond dat dit soort spel ‘op z’n Italiaans is’. Ik dank op m’n blote knieën dat ik niet in Italië woon. In dat geval zocht ik een andere hobby.
Op zondag was de hartslag weer normaal en was ik dolblij dat we op de twaalfde plaats staan. Een punt meer zelfs dan de aartsrivaal die we over veertien dagen gaan bezoeken. We hebben de laatste weken benauwd voetbal gezien. Daarom is het na deze historisch slechte pot voetbal de allerhoogste tijd de IJsselderby te winnen. Zeker voor de trouwe fans.
Anton Cramer
